jack DanieL's

Aşk...

Koynumun En Yavan Yalnızlıkları,

Adı Sen Yasaklı Sevdaların Vazgeçmiş Umutları,
Sesini Duyur Hadi, ….

Sana Aç Yüreğimin Çıkmazları , Sana Tutsak Kendim….
Suskun Bakışlarımın Ardından ki Hüznün Bir Bileni de Yok Hani,Neden Sen Sebebi..

Bilirdim de Sana Satmadan Önce Ruhumla Tenimi…Hiç Aşka Kanıcak Kadar Aciz miydim Oysa,
Yanılmışım, Yanılgın….
Sana Kadarmış Namusum,
Sana Uzanmış Yollar,
Senle Sonmuş Her Şey…
Bir Yalanı Kuşanıp, Rüzgara Adını Sunmak, Uçursun Diye , Kimsesin Duyamayacağı Şehre..Bensizliğe…
Dudaklarında Gecelerden Ayaz…
Gözlerinin Dolusunda Saklı Yalnızlıklar,
Yüreğinin Kuytusunda Namussuz Kahkahalar….
Çığlık Çığlığa Susarım…..
Hangi İsyan Kuşatır Beni,Bir Tutam Günahıyla…
Söyle Sen Hadi….

Kahverengi Yalnızlıkların Ellerıine Kınamı Yakmış Kan Kırmızı Günü….
Şimdi Salıncağını Rüzgarım Mı Sallar , Başını Öne Eğip Yalnızlıkların Geçmişine Mi Ağlar….

Ayakların Çamur Mu Bağlar Düşlerinde..Bir Adım Bile ……..
Adını da Sildim Hani Dudaklarımdan ….
Kalemimin Sivri Ucu da Yazmaz Oldu ,Ucu Kırık Cümlelerimi, Adı Sen Sevdaları Kelimelere Sattığımdan Beri…
Şimdi Çok Kalabalık Yalanlar ,Hatıraları Acıtmayacak Kadar Küflü….
Bilirimde Ayrılık Bakışların Beni Arar ,Ben Kendimden Kaçarım Sensiz….

Tenimi Dola….
Ellerin Kefenim…
Gözlerinin Kuytusuna Çek..
Ardına Göm Beni…
Sonra Yine Sev Bir Diye Bin Kez Öldür Beni…
Vazgeç Benden ,Yeni Güne Gebe Yalnızlıklarıma Doğur Beni….
Sonra Yine….
Bakışlarıma , Cümlelerime , Yüreğime Vurul….
Şafaklarımda Acın,
Şakaklarımda Kanın….
Kınından Çek Bir Kez Diye Bin Söz Vur Beni….
Şimdi Sen , Üzerime Sevdanı Dök …
Yak Beni….

Şehirler Dökülür İsyanlarımdan,Bir Sana Kalır Kahrım,Bir Sona ,Bir Tutsağı Saklar İçim….
Şimdi,
Boş Bir Akşam Üstü Kadar Dolusun İşte,Özleyişse Sahte Bir Sen Bu Şehrin Es Geçmişliğinde….
Ve Ben Yarası Derin Serzenişleri Asıp Dudaklarımın Arasında,Bir Başka Yalana Doğuracağım Sesini…
Kimse Dinlemesin Diye Hevesini Keseceğim Nefesimi…
Sen Yasaklı Sevgili

seni bana uzak kılan mesafeler diil artık,ruhum her geçen an uzaklaşıyor senden.. ya yüreğime dokunsun sözlerin yada bırak ellerimi bana...
baktıgımda gördüğüm sen diilsin artık...içimde her geçen an bişiyler çözülüyor..tükenişler artıyor..hiç yaşanmamışlıgın,varolmamışlıgın varolduğu bilinmezlerde yitiyor hislerim...
hislerim senden ötelere kanatlanıyor..benden,bizden uzaklara sürükleniyor..ya bir rüzgar ol getir onları avuçlarıma ya da bırak külleri savrulsun içimdeki yangının...
nefesinin sıcaklıgını getir bana ya da bırak buzullarınla başbaşa yüreğimi..ya tamamen erit o buzulları ya da hiç dokunma..dokunma ki sellerde sürüklenmesin yüreğimde senden bana kalanlar..

kalbim kırıklarla dolu...batmasın kırıklarım yüreğine...kıyamam sana...bırak,benim canım yansın sensizliğin zindanlarında..bırak tekrar tekrar saplansın yoklugunun hanceri kana bulanmış yüreğime...yeter ki sana batmasın kırıklarım...kalırsam kırıklar saplancak yüreğinin heryerine kan sellerinde sürüklenicez birlikte.. bi sihir yapıp başa döndürebilecek misin yüreğimi,sanki hiç yaşamamış hiç kırıklara bulanmamış gibi.. tutmassa sihrin beni yokoluşlarda yokolmaya mahkum kılacaksın...ya biz olucaz ya da ben yitirilmişlerde yokoluşlara vurgun..

yalnızlıklara,yitirilişlere mahkum yüreğim artık...beni bu zindanlardan kurtarmanın bi sırrı yok...ipuçları veremem ellerine..benim bile çıkışını bilmediğim bi labirentteyim artık...bi çıkışın varolma umudu ayaklarıma direnme gücü veren...ve ancak büyük bi ışık,büyük bi sevda o çıkışı bulduracak bana..bekleyişlere tutkunum artık

söyleyecek bir şeyimin kalmaması değildi ki beni korkutan...
söylediklerimi bir daha söylememeye çalışıyordum sadece.

iste ben,

hiçbir şey söyleyemedigim için üzgünüm.
nerede olacağımı söylediğimi hatırlamıyorum, üzgünüm.
şu an, hayatın neresinde durmam gerektiğini bilmiyorum.
belki, daha önce aklına bile gelmedi,
çok çabaladım, sözcüklerimi saklayabilmek için.
zamanla yüzleştim,
boşa verdiğim günlerimi geri alabilmeyi istedim.
sıra bana gelmeden önce,
sözcüklerimi yakmıştım,
pişman olmamak için.

sonra...

sonra, kendimi tamamen bıraktım suya.
sürükledi,
ve pek cok sefer kıyılara vurdum, tek başıma.
ışık beni uyandırınca,
geri istedim,
boş yere verdiğim günlerimi.
zaten artık evimden çok uzaga düşmüştüm.
arkama bakmamak için bahaneydi. kaybettiklerimi,
geri alamayacağımı anlamıştım, son kez kaybederek.. .
o an,
karşında,
sözcüklerimi tükettiğimi fark ettim,
belki de son kez...

...ve sonrası yok..

Ayrılık bir tek başıboş düşlerde diye
Ah yazdılar ikimize
Kader hükmün vermiş
Ah yazdılar ... biz isyan ettik diye
Bilmediler... sen günahımsan ben ahretin olurum gitsende
Görmediler ah yazdılar bir günah akşamında
seni sevdiğimi bile bile
Ne olur gitme...

Yazgın sebebimden bir acıysa.
Korkarım bakmaya ruhuna eş koyan ellere.
Sen düşerken sevda yoluma.
Bugün annesiz kaldı sevinçlerim.
Bil ki aşkın uğruna.
Bil ki faydasız bir teselli akşamında

Yalanmış,
Günah yaşarken mevsimlerden,

Dindirme sonbahar gözyaşlarımı.
Biz bedel vermişken gurura sevdayı,
Ben günah yaşıyorum mevsiminde,
Dindirme ki gözyaşını,

Yine sevdanla yedi renk açsın altından geçtiğimiz hayali gökkuşakları.
Sen hiç gitmeyenim olacaktın ya, Yalanmış